சிவண் என்பது பண்டைய தமிழ்ச்சொல்!!

சங்க இலக்கியங்களில் இது கையாளப்பட்டுள்ள பாங்கையும் பொருளையும் காணலாம்.

தொல்காப்பியம் 2-115

தம்தம் பொருள்வயின் தம்மொடு #சிவணலும்,

ஆகுபெயர் அதனதன் பொருளோடு பொருந்திவரும்

நற்றிணை 82

சிறு கட் பன்றிப் பெருஞ் சின ஒருத்தல், சேறு ஆடு இரும் புறம் நீறொடு சிவண

சேறு படிந்து காய்ந்த பன்றி முதுகு வெண்ணீறு போல் #பொருத்தி காணப்பட்டது

அகநானூறு 66

மணி புரை செவ் வாய் மார்பகம் #சிவணப், புல்லி, பெரும! செல் இனி, அகத்து என

தன் வீட்டுக்குத் திரும்பும் தலைவனின் மார்பைப் பரத்தை தன் வாயைப் பொருத்தி முத்தமிட்டு அழுத கண்ணினளாய் அனுப்பிவைத்தாள்.

தொல்காப்பியம் 1-175

பல்லவை நுதலிய அகர இறுபெயர், வற்றொடு #சிவணல் எச்சம் இன்றே.

‘பல’ என்னும் சொல் ‘வற்று’ என்னும் சாரியையோடு #பொருந்துதல் விலக்கு ஆகாது

தொல்காப்பியம் 2-153

அம்ம என்னும் அசைச்சொல் நீட்டம், அம் முறைப்பெயரொடு #சிவணாது ஆயினும், விளியொடு கொள்ப’ தெளியுமோரே.

தாயைக் குறிக்காமல் பொதுப்பட பிறரை விளிக்கும் ‘அம்ம’ என்னும் சொல் ‘அம்ம’ என்னும் முறைப்பெயருடன் #பொருந்தாமல் ‘அம்மா’ என நீட்டத்துடனும் வரும்.

தொல்காப்பியம் 1-101

சார்ந்து வரின் அல்லது தமக்கு இயல்பு இல எனத், தேர்ந்து வெளிப்படுத்த ஏனை மூன்றும், தம்தம் சார்பின் பிறப்பொடு #சிவணி, ஒத்த காட்சியின் தம் இயல்பு இயலும் .

சார்பெழுத்துக்களின் பிறப்பு தம் இன எழுத்துக்களின் பிறப்போடு பொருந்தி வரும்.

புறநானூறு 328

துடுப்பொடு #சிவணிய களிக் கொள் வெண் சோறு .

துடுப்போடு பொருந்திக் கொண்டிருக்கும் வெண்பொங்கல் சோறு.

தொல்காப்பியம் 1-46

மெய்யின் இயக்கம் அகரமொடு சிவணும் .

மெய்யெழுத்து ‘அ’ எழுத்தோடு பொருந்தி ஒலிக்கும்.


Recommended For You

About the Author: Editor